ตอนที่ 396 ท่านลุง พวกเราเป็นญาติกันนะ!

การที่หลี่เฉิงกานออกหน้าขอความเมตตาแทนเหวยฮ่าว ทำให้ใบหน้าของจ่างซุนอู๋จี้เขียวคล้ำด้วยความโกรธ เขาคิดเสมอว่าที่พึ่งพิงสำคัญที่สุดของตนก็คือองค์รัชทายาท ตนทุ่มเทแรงกายแรงใจคอยค้ำจุนรัชทายาท แม้ในราชสำนักจะมิได้รับตำแหน่งใด ทว่ากลับดำรงตำแหน่งเป็นถึงราชครูแห่งวังตะวันออก คอยช่วยรัชทายาทสะสางฎีกาและราชการทั้งปวง

เขารู้ดีว่ายามอยู่ต่อหน้าหลี่ซื่อหมิน ตนย่อมมิอาจกุมอำนาจล้นฟ้าได้ จึงมุ่งหวังเพียงทุ่มเททำงานข้างกายรัชทายาท เพื่อปูทางสร้างอนาคตอันรุ่งโรจน์ให้แก่ลูกหลาน แต่ทว่า บัดนี้หลี่เฉิงกานกลับออกหน้าช่วยเหวยฮ่าว เรื่องนี้สร้างความผิดหวังและรันทดใจแก่เขาเหลือเกิน

หากแม้แต่องค์รัชทายาทก็ยังโปรดปรานและพึ่งพาเหวยฮ่าว ถึงเวลานั้น บรรดาลูกหลานของตนจะมีใครเป็นคู่มือของเหวยฮ่าวได้อีก ตระกูลจ่างซุนของตนจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดที่เป็นรองเพียงคนคนเดียวได้อย่างไร