ตอนที่ 398 จ่างซุนฮองเฮาช่วยพูดขอร้อง

ขงอิ่งเซียนมาเพื่อรายงานผลการสอบขุนนางของสำนักศึกษา เมื่อเหวยฮ่าวทราบผลลัพธ์นี้ก็พึงพอใจอย่างยิ่ง การมีศิษย์สอบผ่านการสอบขุนนางได้มากถึงเพียงนี้ถือเป็นเกียรติยศของสำนักศึกษา ที่สำคัญคือ ผู้ที่เข้ามาศึกษาในสำนักศึกษาล้วนเป็นบัณฑิตยากไร้ ไม่มีบุตรหลานตระกูลใหญ่แม้แต่คนเดียว การที่มีบัณฑิตยากไร้สอบผ่านได้มากเพียงนี้ เดิมทีก็บรรลุความคาดหวังของหลี่ซื่อหมินอยู่แล้ว ในราชสำนักเองก็ต้องการขุนนางที่เป็นบัณฑิตยากไร้จำนวนมากเช่นกัน เช่นนี้แล้ว ภายภาคหน้ายามหลี่ซื่อหมินจัดสรรตำแหน่งขุนนางก็จะมีตัวเลือกมากขึ้น

ขงอิ่งเซียนนั่งคุยในจวนของเหวยฮ่าวอยู่ครู่หนึ่งก็ขอตัวลา ส่วนเหวยฮ่าวก็กลับไปยังห้องหนังสือของตน เริ่มลงมือเขียนฎีกาเพื่อรายงานเรื่องราวของสำนักศึกษา อย่างไรเสียก็ใช้เงินไปมากถึงเพียงนั้น ย่อมต้องมีผลงานรายงานต่อเบื้องบน ซึ่งผลลัพธ์คราวนี้ก็ถือว่าดีพอจะนำออกหน้าได้อย่างภาคภูมิ

เมื่อเขียนเสร็จ เหวยฮ่าวสั่งให้คนนำไปส่งยังสำนักจงชู ถึงเวลานั้นฎีกาก็จะถูกนำขึ้นไปวางบนโต๊ะทรงงานของหลี่ซื่อหมิน เหวยฮ่าวเขียนเสร็จแล้วก็เดินออกมา เอ่ยถามบ่าวในเรือนว่าบิดาของตนไปที่ใด