ตอนที่ 436 หลี่ไท่ผู้เหนือความคาดหมาย

เหวยฮ่าวรู้ว่าหลี่ซื่อหมินเหนื่อยล้าจนแทบไม่ไหว จึงให้หลี่ซื่อหมินนอนพักผ่อนเสียก่อน ส่วนตนเองก็เปิดประตูออกไปกล่าวกับหวังเต๋อที่อยู่ด้านนอก "ท่านไปแจ้งพวกขุนนางข้างนอก ให้พวกเขาไม่ต้องยืนรอกันแล้ว ตอนนี้ฝ่าบาททรงเหน็ดเหนื่อยมาก ต้องการพักผ่อน ให้พวกเขากลับไปเสีย หากเป็นเรื่องคอขาดบาดตายจริงๆ ค่อยมาใหม่ตอนบ่าย สั่งความเสร็จแล้วท่านก็เข้ามาข้างในเถอะ"

"อ๊ะ ได้ ข้าจะรีบไปสั่งความเดี๋ยวนี้" หวังเต๋อได้ยินดังนั้นก็หมุนตัววิ่งออกไปนอกตำหนักทันที

ส่วนเหวยฮ่าวเดินกลับมาที่โต๊ะน้ำชา ชงชาดื่มคนเดียว เพียงครู่เดียว หวังเต๋อก็ย่องเบาๆ เข้ามาด้านใน ประสานมือคารวะเหวยฮ่าวอย่างระมัดระวัง จากนั้นจึงนั่งคอยอยู่ด้านข้าง

ทางด้านนอก เหล่าขุนนางรวมถึงหลี่เฉิงกานและหลี่เค่อต่างก็รู้แล้วว่าเวลานี้หลี่ซื่อหมินต้องการบรรทม พวกเขาย่อมรู้ดีว่าก่อนหน้านี้หลี่ซื่อหมินแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอนมาสองวันสองคืน คดีลักลอบค้าเหล็กดิบครั้งนี้ทำให้หลี่ซื่อหมินทรงกริ้วยิ่งนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสืบพบว่ามีขุนนางพัวพันมากมายเพียงนี้ หลี่ซื่อหมินก็ยิ่งเดือดดาลขึ้นไปอีก

ขุนนางจำนวนมากปานนี้ ล้วนเป็นนายอำเภอและเปี๋ยเจี้ยในระดับท้องถิ่น ซึ่งเป็นผู้ที่ต้องสัมผัสใกล้ชิดกับราษฎรโดยตรง เช่นนี้แล้วจะให้ราษฎรวิพากษ์วิจารณ์ต้าถังอย่างไร จะให้คิดต่อจักรพรรดิแห่งต้าถังอย่างไรได้