ตอนที่ 451 เสียหน้าไม่ได้

ความคิดของเหวยฮ่าวถูกหลี่ซื่อหมินมองออกทะลุปรุโปร่ง จึงรีบร้องห้ามเหวยฮ่าวไม่ให้พูดต่อ แต่เหวยฮ่าวมีหรือจะยอมฟัง โดยเฉพาะในช่วงเวลาสำคัญเยี่ยงนี้ บรรดาขุนนางเหล่านั้นต่างกำลังกลั้นโทสะเตรียมจะรุมทุบตีเหวยฮ่าวอยู่แล้ว ขาดก็เพียงแค่ไฟอีกสักก้านเดียวเท่านั้น

"มองอะไรกัน พวกท่านก็ว่ามาสิว่าข้าพูดผิดตรงไหน ที่ว่าพวกท่านเสแสร้ง ว่าพวกท่านแสวงหาประโยชน์หลบเลี่ยงเภทภัย มันผิดตรงไหน? มีคำกล่าวไว้ว่า 'หากเป็นประโยชน์ต่อบ้านเมืองแม้ม้วยมลายก็ยอมพลี ไฉนเลยจะหลบเลี่ยงเพราะกลัวภัยหรือไขว่คว้าลาภยศ'?" เหวยฮ่าวยืนอยู่ตรงนั้นพลางเอ่ยกับพวกเขา ครั้นทุกคนได้ยินก็พากันมองเหวยฮ่าวตาค้างอย่างงุนงง ประโยคนี้ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนี่

"คำนี้ดียิ่ง!" ยามนี้หลี่ซื่อหมินที่ประทับอยู่เบื้องบนเอ่ยขึ้น