ตอนที่ 499 ความกังวล

เหวยฮ่ายืนอยู่ตรงนั้น ฟังรายงานจากนายทหารผู้นั้นว่า บรรดาโรงงานในอำเภอว่านเหนียนต่างยินยอมสละโกดังออกมาทั้งหมด อีกทั้งแต่ละแห่งยังสละโกดังออกมาตั้งแต่สามหลังขึ้นไป ทำให้สามารถรองรับคนได้ราวแปดหมื่นคน นับว่าดียิ่งแล้ว

อีกทั้งเรือนพักชั่วคราวที่สร้างไว้ก่อนหน้านี้ ยามนี้ก็กำลังทยอยย้ายคนออก โดยให้คนงานที่อยู่ในฉางอานย้ายไปพักที่โรงงานแทน ซึ่งโรงงานเหล่านั้นก็ยินยอมแล้ว เดิมทีเรือนพักเหล่านี้สร้างขึ้นเพื่อให้ผู้ประสบภัยพักอาศัย ในยามปกติคนงานเหล่านั้นมาอาศัยเพื่อประหยัดเงิน ที่ว่าการเมืองจิงเจ้าจึงมิได้ว่าอันใด แต่บัดนี้เกิดภัยพิบัติมีผู้ประสบภัย จำต้องย้ายคนออกจากเรือนพักทั้งหมด เรือนพักเหล่านี้สามารถรองรับราษฎรได้เกือบหนึ่งแสนคน ทว่าสิ่งที่เหวยฮ่าวกังวลคือยังไม่เพียงพอ บัดนี้ผู้ประสบภัยจากทุกสารทิศต่างพากันมุ่งหน้ามายังฉางอาน!

"นายน้อย ทางฝั่งโรงงานในอำเภอฉางอานก็สละโกดังออกมาเจ็ดสิบห้องแล้วขอรับ ทว่าโรงงานกระดาษกับโรงงานเครื่องเคลือบกลับไม่ยอมสละ พวกเขาบอกว่าหากไม่มีรับสั่งจากพระนางฮองเฮา ก็จะไม่ยอมสละเด็ดขาด!" นายทหารอีกคนเดินเข้ามาข้างกายเหวยฮ่าวแล้วเอ่ยรายงาน