ตอนที่ 520 วิกฤตเสบียงอาหาร

ฝางเสวียนหลิงถูกหลี่ซื่อหมินถามเช่นนี้ก็งุนงงไปบ้าง ไม่นึกว่าหลี่ซื่อหมินจะเอ่ยถามตนเช่นนี้กะทันหัน

"สองปีนี้ดินฟ้าอากาศเป็นใจ เสบียงอาหารมีเหลืออยู่บ้าง แต่เจ้ารู้หรือไม่ว่าสองปีนี้ประชากรต้าถังเพิ่มขึ้นมาเท่าใด นี่คือรายงานสำรวจที่นายอำเภอว่านเหนียนส่งมาเมื่อไม่กี่วันก่อน เจ้าดูสิ ปีนี้ประชากรเกิดใหม่ของอำเภอว่านเหนียนมีกว่าสิบสามหมื่นคน ปัจจุบันอำเภอว่านเหนียนมีทารกอายุราวหนึ่งขวบถึงสิบเก้าหมื่นคน ทารกอายุหนึ่งถึงสองขวบมีสิบเอ็ดหมื่นคน ทารกอายุสองถึงสามขวบมีเก้าหมื่นคน เด็กอายุสามถึงสี่ขวบมีสี่หมื่นคน เด็กอายุสี่ถึงสิบสี่ปีมีสามสิบสองหมื่นคน

เจ้าดูสิ สามปีนี้ เมืองฉางอานมีเด็กเพิ่มขึ้นมาตั้งเท่าใด เด็กพวกนี้พอโตขึ้นย่อมต้องการเสบียงอาหารมหาศาล อีกทั้งปีหน้า ประชากรเมืองฉางอานก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นอีก เพราะเหตุใด เพราะเซิ่นยงทำให้ราษฎรเมืองฉางอานหาเงินได้ พอราษฎรมีเงินก็กล้ามีลูก ราษฎรมีลูก พวกเขาคำนึงแค่ว่ามีเงินมากพอหรือไม่ สามารถเลี้ยงดูเด็กพวกนั้นให้รอดได้หรือไม่ แต่พวกเรากลับต้องคำนึงว่าทั่วทั้งต้าถังมีเสบียงอาหารมากพอจะเลี้ยงดูราษฎรมากมายถึงเพียงนี้หรือไม่