ตอนที่ 562 คืนก่อนออกจากเมืองหลวง

ความจริงยามนี้หลี่ซื่อหมินไม่อยากให้เหวยฮ่าวไปลั่วหยางเลย เพราะคนที่เข้าใจการค้าก็มีเพียงเหวยฮ่าวเท่านั้น เหวยฮ่าวสามารถสะกดพวกตระกูลใหญ่และพวกพ่อค้าเอาไว้ได้

อีกทั้งท่านอ๋องทั่วไปบางพระองค์ยังเกรงกลัวเหวยฮ่าว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพวกกั๋วกงหรือฉุนเย่เหล่านั้น ทว่าเรื่องทางฝั่งลั่วหยางก็สำคัญยิ่ง ทั้งเหวยฮ่ายังมีภารกิจสำคัญ นั่นคือการเพาะพันธุ์พืชเสบียงที่ให้ผลผลิตสูง เพื่อรับประกันว่าราษฎรจะไม่อดตาย ด้วยเหตุนี้ เวลานี้หลี่ซื่อหมินจึงลำบากใจยิ่งนักจนไม่รู้จะเอ่ยปากอย่างไร

"เสด็จพ่อ มิต้องกังวล ถึงเวลานั้นพระองค์อยากจะจัดการอย่างไรก็จัดการได้เลย ขอเพียงรับประกันว่าโรงงานเหล่านั้นไม่เกิดปัญหาก็พอ โรงงานพวกนั้นราชวงศ์ถือหุ้นไว้ถึงห้าส่วน รวมกับหุ้นในมือของหม่อมฉันแล้ว เสด็จพ่อก็สามารถชี้ขาดได้ทุกเรื่อง ต่อให้เสด็จพ่อไม่ใช้คำสั่งเล่นงานพวกเขา แค่ใช้กลเม็ดทางการค้ารับมือก็เหลือเฟือแล้วพ่ะย่ะค่ะ!" เหวยฮ่าวรู้ว่าหลี่ซื่อหมินกังวลเรื่องใด จึงรีบเอ่ยเตือนสติทันที