ตอนที่ 601 ถึงอย่างไรก็ต้องไป

หลังจากเหวยเฉินเดินจากไป อวี๋เฉิงหย่วนก็มองหวังเจิ้นโฮ่วด้วยความตกตะลึง พลางคิดในใจว่า ดูไม่ออกจริงๆ ชายผู้ดูไม่สะดุดตาตรงหน้านี้กลับมีอิทธิพลกว้างขวางปานนี้ ถึงขนาดเปี๋ยเจี้ยแห่งลั่วหยางยังต้องไว้หน้าเขาเชียวหรือ

"เจ้ารู้จักท่านเปี๋ยเจี้ยด้วยหรือ" อวี๋เฉิงหย่วนมองหวังเจิ้นโฮ่วแล้วเอ่ยถาม

"รู้จักสิ เมื่อก่อนเคยพบกันที่จวนน้องเขยข้าสองสามครั้ง ตอนนั้นเขายังเป็นขุนนางในกระทรวงการคลังอยู่กระมัง ตำแหน่งอะไรแน่ชัดข้าก็ไม่รู้ เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องกับหลานชายข้า!" หวังเจิ้นโฮ่วเอ่ยขึ้น

"อ้อ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ ต้องบอกเลยว่า เจ้าช่างคมในฝักจริงๆ!" อวี๋เฉิงหย่วนพยักหน้า ยกนิ้วโป้งให้หวังเจิ้นโฮ่วพลางเอ่ยชม

"ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก ดื่มชาก่อนเถิด!" หวังเจิ้นโฮ่วหัวเราะพลางเอ่ย