ตอนที่ 638 ถอนขวากหนาม

ฝางเสวียนหลิงกับหลี่จิ้งได้ยินพวกเขาพูดเช่นนี้ก็ยิ้มเจื่อนให้กัน พวกเขารู้ดีว่าหลี่ซื่อหมินกำลังจับตาดูเรื่องนี้อยู่ หากแก้ปัญหาไม่ได้ หลี่ซื่อหมินย่อมลงมือเป็นแน่ คนพวกนี้ตอนนี้ล้วนกอบโกยเงินทองกันจนกระเป๋าตุงแล้ว ยังจะมาจ้องฮุบที่ดินพวกนั้นอีก

ตอนนี้ที่ดินในเมืองฉางอานเดิมทีก็ตึงตัวอยู่แล้ว ต่อให้ในอนาคตจะขยายเมืองออกไป อีกไม่กี่ปีก็คงจะตึงตัวขึ้นมาอีก ถึงเวลานั้นย่อมไม่อาจปล่อยให้ผลประโยชน์เหล่านี้ไหลเข้ากระเป๋าของพวกเขาได้ ที่สำคัญคือปัญหาเรื่องที่อยู่อาศัยของราษฎรจะไม่มีทางแก้ไขได้เลย ดังนั้นที่ดินผืนนี้จึงจำเป็นต้องเรียกคืนอย่างแน่นอน

แต่หลี่ซื่อหมินได้คำนึงถึงว่าพวกขุนนางสูงศักดิ์และขุนนางต่าง ๆ ก็มีลูกหลานในครอบครัว จึงยอมให้พวกเขาลงนามเก็บที่ดินไว้ได้สองส่วน ทว่ายามนี้พวกเขากลับยังไม่พอใจ อยากจะเก็บที่ดินเอาไว้มากกว่านี้อีก

"ทุกท่าน พวกท่านคิดดูให้ดี ตอนนี้ฝ่าบาททรงไม่พอพระทัยกับแผนการก่อนหน้านี้อย่างยิ่ง ที่ดินเหล่านั้นพวกเราจะถือครองไว้มากถึงเพียงนั้นไม่ได้ มิเช่นนั้นจะขยายเมืองฉางอานไปเพื่อประโยชน์อันใด? ราษฎรก็ยังคงไม่มีที่ดินสร้างบ้านเรือนอยู่ดี แล้วการสร้างเมืองใหม่จะมีความหมายอันใดเล่า?

จริงอยู่ พวกท่านอาจจะบอกว่าที่ดินเหล่านั้นเป็นของพวกท่าน แต่ราชสำนักสร้างเมืองต้องใช้เงินทอง หรือจะให้ราชสำนักออกเงิน เพื่อให้ราคาที่ดินของพวกท่านพุ่งสูงขึ้น แล้วผลประโยชน์ก็ตกเป็นของพวกท่าน มันเป็นไปได้หรือ? ทุกท่าน อย่าหาว่าข้าไม่เตือน!" ฝางเสวียนหลิงนั่งอยู่ตรงนั้น มองดูพวกเขาแล้วเอ่ยขึ้นมา เมื่อพวกเขาได้ยินก็พากันเงียบกริบ