ตอนที่ 672 ทวงความเป็นธรรมให้ข้าที

หลี่เค่อกังวลว่าทางฝั่งรัชทายาทจะมั่นคงเกินไป ภายหน้าอาจไม่เปิดโอกาสให้พวกเขามากนัก จึงคิดหาทางขอแบ่งเขตศักดินา เพื่อออกไปสร้างแว่นแคว้นยังดินแดนรอบนอก เหวยฮ่าวได้ฟังก็ยิ้มเจื่อนพลางเอ่ยขึ้น "ข้ารู้ แต่ยามนี้พวกเจ้าก็ไม่เห็นต้องร้อนรนปานนั้นกระมัง"

"ไม่ร้อนรนได้หรือ ยามนี้ข้างกายรัชทายาทมีขุนนางห้อมล้อมมากมาย ขุนนางหลายคนถวายฎีกาแล้ว หวังจะให้พวกเราไปครองแคว้นศักดินา หากต้องไปครองแคว้นศักดินาแล้ว พวกเรายังจะมีโอกาสอันใดอีก

ดังนั้นเซิ่นยง มิใช่พวกเราร้อนรน ทว่าพวกเราเหลือเวลาไม่มากแล้ว เจ้าคิดว่าช่วงนี้รัชทายาทมิได้เคลื่อนไหวอันใดหรือ ช่วงที่ผ่านมามีขุนนางถวายฎีกาต่อเสด็จพ่อไม่ขาดสาย หวังให้เสด็จพ่อส่งพวกเราไปครองแคว้นศักดินา ทางชิงเชว่เองก็เป็นเช่นนี้ ยามนี้เขาก็ถูกบีบให้ไปครองแคว้นศักดินา หากมิใช่เพราะกำแพงเมืองกับรายละเอียดบางอย่างยังไม่เสร็จสิ้น เสด็จพ่อยิ่งจะทรงลำบากพระทัยกว่านี้