ตอนที่ 715 รู้งี้ไม่น่าเลย

ยามนี้อวี้ฉือจิ้งเต๋อโศกเศร้าเป็นล้นพ้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเฉิงเหยาจิน บุตรชายคนสุดท้องพลีชีพในสนามรบ จะไม่ให้เขาเจ็บปวดรวดร้าวได้อย่างไร ส่วนในพระทัยของหลี่ซื่อหมินเวลานี้ก็ทรงโทมนัสยิ่ง ทั้งยังทรงนึกเสียพระทัยอยู่บ้าง ทว่าสิ่งที่มากกว่าคือเปลวเพลิงแห่งโทสะ อวี้ฉือจิ้งเต๋อส่งโทรเลขขอย่นระยะถอยทัพ แต่พระองค์กลับไม่ได้รับ หากได้รับแต่แรก พระองค์ย่อมต้องทรงพิจารณาเรื่องถอยทัพแน่นอน

ในเมื่อแม้แต่แม่ทัพใหญ่ยังบอกว่าตีไม่ไหว ย่อมตีต่อไม่ได้แล้ว เฉิงเหยาจินกับอวี้ฉือจิ้งเต๋อกอดกันร่ำไห้ โดยมีหลี่จิ้งคอยประคองทั้งสองคนอยู่ตลอดเวลา

ราวหนึ่งเค่อ อารมณ์ของพวกเขาจึงค่อยสงบลง ขณะที่จวนของเฉิงเหยาจิน จวนของต้วนจื้อเสวียน และจวนของหลิวหงจีต่างก็ตั้งโรงพิธีศพกันแล้ว หลิวหงจีนั้นหลานชายแท้ ๆ พลีชีพในสนามรบ หลิวหงจีมีบุตรชายเพียงคนเดียวและหลานชายคนเดียว หลานชายติดตามกองทัพไปแนวหน้า บัดนี้ได้สละชีพเสียแล้ว