ตอนที่ 786 หิมะตกหนัก

จ่างซุนชงกลัดกลุ้มใจยิ่งนัก จ่างซุนอู๋จี้เองก็กลัดกลุ้มไม่แพ้กัน คนมากมายถึงเพียงนี้ที่ต้องจัดสรรดูแล ทำให้พวกเขารู้สึกไร้เรี่ยวแรงสิ้นดี

"พี่ใหญ่ ยืมเงินมาแล้วค่อยทยอยคืนก็สิ้นเรื่อง ท่านกับเหวยฮ่าวสนิทสนมกันดี ไปขอยืมเขาสักสองหมื่นก้วน ข้าว่าคงไม่ยากกระมัง ที่บ้านเขาก็ไม่ได้ขัดสนเงินแค่นี้ ใคร ๆ ต่างก็รู้ว่าบ้านเขามีเงินกองสุมอยู่หลายหมื่นก้วนตลอดทั้งปี!" จ่างซุนเอียนมองจ่างซุนชงพลางเอ่ยขึ้น

"แล้วจะคืนอย่างไรเล่า เจ้าไม่อายบ้างหรือที่จะผัดผ่อนเขาไปถึงเจ็ดแปดปี ไหนจะพวกน้องชายที่ต้องแต่งงานอีก ไม่ต้องใช้เงินหรืออย่างไร ร้านค้าเล่า ที่ดินเล่า มิต้องใช้เงินหรือ ที่ดินรอบฉางอานพุ่งขึ้นไปถึงไร่ละเจ็ดก้วนแล้ว สองร้อยไร่ก็เป็นเงินหนึ่งพันสี่ร้อยก้วน ข้าจะไปจัดหามาให้พวกเจ้าได้อย่างไรกัน" จ่างซุนชงยังคงหันไปซักถามจ่างซุนเอียนต่อ