ตอนที่ 864 ปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม

เมื่อหลี่ซื่อหมินทรงทราบว่าทางหลี่เฉิงกานเริ่มลงมือปฏิบัติการแล้ว ก็ทรงพอพระทัยเป็นอย่างยิ่ง

บัดนี้หลี่ซื่อหมินทรงมีพระชนมายุมากขึ้นแล้ว อีกทั้งหลี่เค่อกับหลี่ไท่ต่างก็ใช้การไม่ได้ ส่วนหลี่จื้อพอก่อเรื่องเช่นนี้ขึ้นมา เห็นทีก็คงหมดหวังไปอีกคน ดังนั้นหลี่ซื่อหมินจึงทรงคิดตกแล้ว

แท้จริงแล้วในฐานะรัชทายาท หลี่เฉิงกานนับว่าทำได้ดีไม่น้อย ทว่ายังไม่เพียงพอ หลี่ซื่อหมินจำต้องฝึกฝนให้หลี่เฉิงกานมีความเด็ดขาดและเฉียบคมในการตัดสินใจ ซึ่งครั้งนี้นับเป็นโอกาสขัดเกลาที่ดีเยี่ยมอย่างยิ่ง