บทที่ 1016 เต้นก็เต้นไปสิ ไปเกี่ยวอะไรกับลานกว้างด้วยเล่า

ท่านแม่ชุยซื่อมองคุณชายสามเฉิงที่กำลังเจื้อยแจ้วฉอดๆ อย่างอึ้งงันอยู่นานสองนาน จนไม่รู้ว่าควรจะเตือนให้เจ้าลูกคนนี้รู้จักถ่อมตัวเสียบ้าง หรือควรจะเอ่ยปากชมว่ามันมีความสามารถล้นเหลือกันแน่

เฉิงเหย่าจินที่อยู่ข้างๆ คว้าจอกซานเล่อเจียงใบใหญ่ยกกระดกรวดเดียว ก่อนจะส่งเสียงจ๊อบแจ๊บในปากอย่างได้รสชาติ

"เจ้าสามพูดมีเหตุผล ในเมื่อเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน ในเมื่อเจ้าเต็มใจ พ่อกับแม่จะปฏิเสธได้ยังไง?"