บทที่ 1039 ทักทายพวกเขาสักหน่อย แล้วตามข้าเข้าวังไปเข้าเฝ้า

หลี่จิ้งพลิกตัวลงจากหลังม้า ยืนนิ่งอยู่กับที่ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม สายตาจับจ้องไปยังหลี่เต๋อเจี่ยงบุตรชายคนที่สองที่ค่อยๆ ย่องเข้ามาทีละก้าว

เมื่อเห็นว่าสีหน้าของบิดาบังเกิดเกล้าไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย นิ่งสนิทราวกับรูปปั้นดินปั้นไม้

ในใจของหลี่เต๋อเจี่ยงก็ยิ่งหวาดหวั่นไม่เป็นสุข หันกลับไปมองหวังจะให้พี่ใหญ่ช่วยเป็นเกราะกำบัง ทว่ากลับเห็นพี่ใหญ่ยังคงยืนอยู่ที่ท่าเรือ