บทที่ 1044 พี่สามเฉิงเพิ่งบอกเมื่อกี้ว่าจะพาข้าไปรวย กินดีอยู่ดีไปด้วยกัน

ฮองเฮาจั่งซุนแอบกลอกตาอย่างมีจริตจะก้าน พลางยิ้มขำแล้วตีแขนผู้เป็นสวามีเบาๆ พลางบุ้ยใบ้ไปข้างหน้า

หลี่ซื่อหมินบ่นพึมพำอะไรในลำคออีกสองสามคำ แต่สองเท้าก็ยังคงก้าวยาวๆ มุ่งหน้าไปทางนั้น

ยิ่งเดินเข้าไปใกล้ ใบหน้าบูดบึ้งของเขาก็ค่อยๆ คลี่บานจนยับย่นดั่งดอกเบญจมาศ