บทที่ 1048 ได้กลิ่นหอมกรุ่น รอยยิ้มบนใบหน้าของเถ้าแก่โม่ก็ยิ่งเบิกบาน

ฮูหยินลู่ได้ยินดังนั้น คิ้วก็กระตุกขึ้นมาทันที พริกไทยหนึ่งร้อยจิน นั่นมันเท่ากับเงินหนึ่งพันก้วนเชียวนะ

หนึ่งพันก้วนไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เลย ทว่าเมื่อเห็นฟางจวิ้นมองมาที่ตนด้วยสายตาละห้อย

ฮูหยินลู่ก็นึกใจอ่อน "เอาเถอะ เดี๋ยวแม่จะบอกลุงเซิ่นของเจ้าให้ เจ้าก็ไปเบิกเอาที่คลังเองแล้วกัน แต่ต้องเหลือไว้ให้พ่อเจ้าบ้างล่ะ"