บทที่ 1067 หรือองค์ชายรัชทายาทคิดถึงท่านพ่อแท้ๆ ของตนเองมันผิดหรืออย่างไร

เฉิงชู่ปี้เห็นจ้าวคุน สายตาก็เหลือบมองคนที่สวมหมวกสานอยู่ข้างๆ โดยสัญชาตญาณ

ไม่ต้องดูหน้าด้วยซ้ำ แค่กวาดตามองพุงพลุ้ยที่ไม่ได้ใหญ่นักแต่ตึงเปรี๊ยะนั่น นอกจากโอรสสวรรค์แห่งต้าถังแล้วจะเป็นใครไปได้? เฉิงชู่ปี้หน้ามืดไปแวบหนึ่ง เชี่ยเอ๊ย ทำไมดวงซวยขนาดนี้ พารัชทายาทไปเดินเที่ยวตลาดตะวันออกแท้ๆ ยังจะมาเจอฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่เข้าจนได้

เฉิงชู่ปี้รีบไสม้าพุ่งออกไปเป็นคนแรก กระวีกระวาดวิ่งไปหยุดตรงหน้าท่านลุงหลี่แล้วกระโดดลงจากหลังม้า