บทที่ 1084 คราวนี้ไม่ได้มีแค่น้องคนเดียวที่ไปพระราชวังจิ่วเฉิง

ยังไม่ทันจะถึงเรือนหลัง เฉิงชู่ปี้ก็ได้ยินเสียงประทัดดังเปรี๊ยะปร๊ะแว่วมาแต่ไกล

เขาหน้าดำทะมึนขึ้นมาทันใด รีบย่องฝีเท้าเบาๆ ตรงไปยังลานเลี้ยงม้าศึก ก็เห็นเจ้าเด็กแสบสามคนถือธูปอยู่ในมือ กำลังโยนประทัดเล่นกันเปรี้ยงปร้างอย่างเมามัน

ส่วนม้าศึกสกุลเฉิงที่อยู่ในคอกนั้น ไม่รู้ว่าชินชาจนตายด้านไปแล้วหรือหูหนวกกันหมด ถึงเวลากินหญ้าก็ก้มหน้าเคี้ยว ถึงเวลาพ่นลมหายใจก็พ่น ราวกับเห็นเจ้าตัวแสบทั้งสามเป็นเพียงเห็บหมัดไร้ตัวตน