บทที่ 1092 อย่าเห็นว่าพวกมันหน้าตาอัปลักษณ์ ทว่าข้างในอัดแน่นด้วยของดี

อู่เม่ยเหนียงเหลือบเห็นสีหน้ายิ้มกริ่มของบรรดาสหายรอบข้าง รวมถึงสายตาที่เป็นประกายวับของเหล่าสาวใช้คนสนิทสองสามนาง

นางที่ใบหน้าแดงซ่านขึ้นเรื่อยๆ จึงพยายามข่มใจให้สงบนิ่ง กอดห่อกระดาษไขแน่นไว้แนบอกก่อนจะรีบก้าวเท้าเดินตามขบวนรถพระที่นั่งไป

กลิ่นหอมเข้มข้นที่โชยออกมาจากห่อกระดาษทำเอาอู่เม่ยเหนียงอดไม่ได้ที่จะน้ำลายสอ แต่จะให้มาแกะกินต่อหน้าธารกำนัลเช่นนี้คงไม่เหมาะ เกรงว่าเหล่าสาวๆ ที่จ้องจะฉกฉวยเหมือนฝูงหมาป่าหิวโหย คงได้หาข้ออ้างสารพัดมาขอแบ่งไปกินจนหมดแน่