บทที่ 1119 พี่สามเฉิง เนื้อหนูไผ่อร่อยไหม

ยามนี้ หลี่ยวนกำลังเดินเล่นอยู่นอกตำหนักเสียนเฮิง ช่วงหลายวันมานี้ แม้ตัวอ่อนจักจั่นจะยังรสชาติดีอยู่ แต่หลี่ยวนรู้สึกว่าถึงเวลาที่ควรจะเปลี่ยนรสชาติบ้างแล้ว เพราะกับแกล้มสุราพรรค์นี้ สิ่งสำคัญคือต้องรู้จักพลิกแพลงสรรหาความแปลกใหม่ หากกินแต่ของเดิมซ้ำๆ ก็พาลจะเลี่ยนเอาได้ง่ายๆ

ขณะที่หลี่ยวนกำลังเดินทอดน่องคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่นั้น ก็พลันได้ยินเสียงร้องเรียกอย่างร่าเริง

“เสด็จปู่ เสด็จปู่…”