บทที่ 1127 ฝ่าบาทไม่ทรงรู้สึกผิด ไม่ทรงตำหนิตัวเอง แถมไม่ทรงสำรวจตัวเองบ้างเลยหรือพ่ะย่ะค่ะ

สีหน้าของเฉิงชู่ปี้กับหลี่เค่อพลันมืดทะมึนลงทันที น้ำเสียงและสีหน้ารังเกียจเดียดฉันท์ขนาดนั้น ชวนให้รู้สึกเหมือนโดนเหยียดหยามเข้ากระดูกดำชัดๆ

เฉิงชู่ปี้ชักไม่สบอารมณ์ หมายความว่ายังไงวะ พูดจาเหมือนหมอนั่นเป็นเด็กเรียนดี ส่วนพวกเราเป็นเด็กหลังห้องสอบตกอย่างนั้นแหละ

เขาอดไม่ได้ที่จะหน้าดำหน้าแดง ยืดคอเถียงกลับไป