บทที่ 1152 คิดจะเชือดไก่ให้บิดาผู้นี้เข้าวังไปปรนนิบัติอย่างนั้นรึ

ทว่า จุดยากมันอยู่ที่ว่า การจะให้สองบุคคลดังในประวัติศาสตร์ยินยอมพร้อมใจให้ประวัติศาสตร์ด้านมืดของตนถูกคนรุ่นหลังล่วงรู้นั้น ดูจะยากไปสักหน่อย

เฉิงชู่ปี้เค้นสมองแทบแตก ก็นึกไม่ออกว่าจะหาทางรอดชีวิตได้อย่างไร หากไปขอให้ท่านลุงหลี่เขียนบันทึกคำสารภาพด้วยตัวเองว่าถูกลอบกัดจนก้นพรุน

ถ้าขืนไปทำจริง เฉิงชู่ปี้รู้สึกว่าท่านลุงหลี่คงยินดีอย่างยิ่งที่จะช่วยให้เขาบรรลุความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ระดับมหากาพย์ ด้วยการบันดาลให้หิมะตกโปรยปรายกลางเดือนเจ็ด ณ พระราชวังจิ่วเฉิงเป็นแน่แท้