บทที่ 1154 เจ้าเด็กนั่นไม่เพียงสร้างผลงาน ยังฟันลาภลอยก้อนโตมาได้อีก ฮ่าๆ

เว่ยอ๋องหลี่ไท่ได้รับการประคองจากหลี่กงกงขันทีคนสนิท ค่อยๆ ก้าวลงบันไดอย่างเชื่องช้า แล้วขึ้นแคร่หาม นั่งโคลงเคลงจากไป

ฮองเฮาจั่งซุนมองตามเว่ยอ๋องหลี่ไท่ พลางขมวดคิ้วอย่างอดสงสัยไม่ได้

“เสด็จแม่ขมวดคิ้ว พี่สี่ทำให้เสด็จแม่ทรงกริ้วหรือเพคะ” หลี่หมิงต๋ากุมพระหัตถ์ของเสด็จแม่พลางเอ่ยถามเสียงเบา