บทที่ 1172 เปิ่นหวังรู้สึกไม่ค่อยสบายตัว เตรียมจะกินยาสักเทียบ

ฮองเฮาจั่งซุนกำลังชื่นชมร่มกันแดดสีชมพูอมม่วงอ่อนคันงามที่วางอยู่ตรงหน้าอย่างอารมณ์ดี

ผืนร่มทอประกายเงางามสวยหรูจากผ้าต่วนชั้นเลิศ ซ้ำลวดลายจมบนผืนผ้ายังเป็นลายดอกบัวที่นางโปรดปรานที่สุดพอดิบพอดี

ส่วนขอบร่มก็ไม่ได้ใช้แถบผ้าแบบเดียวกับข้อมือเสื้ออีกต่อไป ทว่าเปลี่ยนเป็นลูกไม้ฉลุโปร่งอันงดงามประณีต