บทที่ 1174 เจ้าจงบอกความจริงกับเรามา เว่ยอ๋องอยู่ที่ใด

หลี่ซื่อหมินใช้ฝ่ามือใหญ่ลูบแผ่นหลังของหลี่หมิงต๋าเบาๆ พลางหัวเราะหึๆ

"ไม่เป็นไรหรอก พ่อกับแม่ของเจ้าจะแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินเรื่องที่เจ้าพูดก็แล้วกัน"

"จริงหรือเจ้าคะ" หลี่หมิงต๋าเงยหน้าขึ้น เมื่อเห็นรอยยิ้มอันอบอุ่นของผู้เป็นบิดา จึงยื่นสองแขนออกไปโอบรอบคอเขา