บทที่ 1179 สองพี่น้องต่างมีแผนร้ายในใจหัวเราะร่าอย่างบ้าคลั่ง

เฉิงชู่ปี้ยังมึนตึ้บอยู่บ้างว่าบรรดาเมืองใหญ่ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ในยุคหลังที่ตนคุ้นเคยนั้น เวลานี้เรียกว่าอะไรกันแน่

เพราะในยุคโบราณ สิ่งที่ผู้คนคุ้นหูคุ้นตากว่าย่อมเป็นแถบลุ่มแม่น้ำใหญ่ในจงหยวน ไม่ก็ทัศนียภาพงดงามของเจียงหนาน หรือไม่ก็แดนร้างกว้างใหญ่ของมั่วเป่ย

ภาคตะวันตกเฉียงใต้ในสายตาคนโบราณ ก็คือแดนเถื่อนทุรกันดารที่มีลิงป่ากระโดดโลดเต้นไปมา