บทที่ 119 พี่ชู่ปี้ ท่าน ท่านหลอกข้าอีกแล้ว

เมื่อพับเก็บสัญญาที่ครอบครองกรรมสิทธิ์โรงงานหลิวหลีของตระกูลจ้าวถึงเก้าส่วนไว้ในอกเสื้อ เฉิงชู่ปี้ก็พลันรู้สึกขึ้นมาว่า

การมีพ่อดีนี่มันดีจริงๆ เมื่อครู่จ้าวเจิ้งหยางแค่เปรยขึ้นมาประโยคเดียวว่าคนที่มาลงนามด้วยคือคุณชายสามแห่งจวนหลูกั๋วกง เสมียนผู้ทำหน้าที่ก็หน้าเปลี่ยนสีในพริบตา ราวกับถูกกดปุ่มเร่งความเร็ว แวบเดียวก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย

จากนั้นรองนายอำเภอและสมุหบัญชีแห่งอำเภอฉางอานก็รีบวิ่งโร่เข้ามา แถมยังถือตราประทับกับสมุดลงนามมาด้วยตนเอง การบริการที่กระตือรือร้นและรอบคอบถึงเพียงนี้ ช่างสอดคล้องกับวิถีต้อนรับแขกของตระกูลเฉิงเสียจริง อบอุ่นเหมือนอยู่บ้านตนเองไม่มีผิด