บทที่ 1194 หากคุณชายสามเฉิงคิดจะไปเสเพลเรื่อยเปื่อยกับเค่อเอ๋อร์ที่แถบสู่ตี้ละก็…

ฮองเฮาจั่งซุนพับเสื้อนวมและกางเกงนวมของสามีอย่างประณีต ครั้นหันกลับมาก็ยังเห็นเขานั่งขมวดคิ้วครุ่นคิดไม่ตก

นางอดถอนหายใจเบาๆ ไม่ได้ เห็นได้ชัดเลยว่าเจ้าเด็กเฉิงสามคนนั้นมีน้ำหนักในใจสามีมากเพียงใด

สำหรับคุณชายสามเฉิงผู้สร้างผลงานชิ้นเอกมานับครั้งไม่ถ้วน ในใจของสามีไม่ได้มองเขาเป็นเพียงขุนนางคนหนึ่งอีกต่อไปแล้ว หากแต่มองเป็นลูกหลานในครอบครัวจริงๆ