บทที่ 1210 ฮองเฮาปฏิบัติต่อข้าดียิ่งนัก องค์หญิงก็ทรงเห็นข้าเป็นดั่งพี่น้อง…

"เม่ยเหนียง เอ่อ คือมีเรื่องหนึ่ง ข้าอยากจะคุยกับเจ้าหน่อย"

เฉิงชู่ปี้มองดูอู่เม่ยเหนียงที่กำลังนั่งกินเหลียงผีคลุกน้ำปรุงอยู่ตรงหน้า รู้สึกว่าในเมื่อตนต้องออกจากฉางอานไปรับตำแหน่งยังต่างถิ่น

บางเรื่องก็ควรพูดจาให้กระจ่างชัดเสียที อย่างไรเสีย ตนก็เป็นลูกผู้ชายเต็มตัวผู้รักความถูกต้องคนหนึ่ง