บทที่ 1215 ปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยถึงเพียงนี้ ท่านพ่ออย่างข้าไม่ต้องไว้หน้าแล้วหรือ

ฟางเสวียนหลิงมองภรรยาอย่างฮูหยินลู่ที่แผ่รังสีอำมหิตออกมาด้วยสีหน้าเหวอสนิท รู้สึกตั้งรับไม่ทันเอาเสียเลย

นี่คิดจะทำอะไรกันแน่? เมื่อครู่ยังเล่นบทโศกเศร้าเคล้าน้ำตาอยู่ดีๆ ไฉนพริบตาเดียวถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ ช่างพลิกผันเร็วยิ่งนัก

ฝางเซิ่นไหนเลยจะกล้าละเลยคำสั่งของฮูหยิน เขารีบคารวะอย่างนอบน้อมแล้วสาวเท้าฉับๆ จากไปทันที