บทที่ 1258 เทพสงครามผู้ถือโอกาสอ้างโรคเท้า ปิดประตูเรือนเลี้ยงหลานอย่างสบายอารมณ์

เมื่อเห็นภาพนี้ หลี่เต๋อเจี่ยงก็รู้สึกขมขื่นใจจนบอกไม่ถูก รู้สึกว่าตั้งแต่มีเจ้าก้อนแป้งตัวน้อยนี่ขึ้นมา

สถานะของตนต่อหน้าท่านพ่อท่านแม่ก็ดิ่งฮวบลงเหว นึกถึงวันวานที่ท่านแม่ทั้งอดทนทั้งคอยประคบประหงมตน

แล้วดูเจ้าเด็กนี่ตอนนี้สิ แค่แหกปากร้องแอะๆ สองคำ ก็ทำเอาท่านพ่อท่านแม่ลนลานจนใจคอไม่อยู่กับเนื้อกับตัว