บทที่ 1280 จวนต้าตูตูหลู่โจวส่งคนนำของขวัญมามอบให้มากมาย

ท้องฟ้าเหนือนครฉางอานแจ่มใส แสงแดดส่องประกายเจิดจ้า เมฆขาวลอยประดับประดาเป็นหย่อมๆ

หลี่เหวินยืนอยู่นอกประตูนครฉางอาน เงยหน้ามองท้องฟ้าพลางสูดอากาศที่แห้งกว่าในสู่จงเข้าเต็มปอดอย่างเคลิบเคลิ้ม

สบายตัวเหลือเกิน แถบสู่ตี้ โดยเฉพาะแถบหลูโจวนั้น ช่วงฤดูหนาวกับฤดูใบไม้ผลิเป็นอะไรที่ชวนให้อึดอัดทรมานที่สุด