บทที่ 1285 ดังนั้น กระหม่อมจึงใคร่ขอเดินทางไปยังเจี้ยนหนานเต้าสักครา…

คุณชายสามเฉิงยังคงบ่นอุบลงบนโปสการ์ดแผ่นนั้นว่าจิตรกรผู้นั้นวาดรูปชักช้าเหลือเกิน ตัวเขายืนเก๊กท่าอยู่ริมท่าน้ำเกือบชั่วยามเต็มๆ

กว่าจิตรกรจะวาดเสร็จ ถึงกระนั้นก็ยังไม่อาจถ่ายทอดความสง่างามห้าวหาญของเขาออกมาได้แม้แต่ครึ่งเดียว

แถมยังทำให้เขาต้องยืนตากลมต้นฤดูใบไม้ผลิริมท่าน้ำจนเกือบจะเป็นหวัดอีกต่างหาก