บทที่ 1309 เฉิงจางสื่อ ผู้น้อยถูกใส่ร้ายจริงๆ ขอรับ…

ลู่เก๋อจิบชาอย่างสบายอารมณ์ คว้าเนื้อแห้งขึ้นมาเคี้ยวกิน พลางฟังเสียงทหารชาวเหลียวที่เข้าเวรยามอยู่ไม่ไกลกำลังกระซิบกระซาบสรวลเสเฮฮา

ส่วนฮากู่นั้น เวลานี้ได้ล้มตัวลงนอนบนแคร่ไม้ไผ่ หลับสนิทเป็นตายราวกับหมูตัวหนึ่ง

ทว่าองครักษ์ข้างกายเขายังคงกวาดสายตามองรอบทิศอย่างระแวดระวัง แม้จะเป็นพันธมิตรกัน แต่จิตใจคนยากแท้หยั่งถึง ย่อมต้องระวังไว้ก่อน