บทที่ 132 แม่นาง ข้าเพิ่งจะอุตส่าห์เอ่ยปากช่วยเจ้าไปนะ

เฉิงชู่ปี้หน้าดำทะมึนหันขวับมามองดรุณีน้อยหน้าตาสะสวยผู้นี้ที่กำลังส่งยิ้มหวานหยดย้อยชวนมอง

แม้ใบหน้าของนางจะเป็นรูปไข่ ทว่าเฉิงชู่ปี้กลับรู้สึกว่าเบื้องหลังของนางมีเงาร่างหัวจิ้งจอกกำลังซ้อนทับกับใบหน้างดงามนั่นพอดิบพอดี

“เหอะ… คราวหน้าถ้าคิดจะชมว่าข้าเป็นคนดี ช่วยเติมคำว่า ‘ผู้ชาย’ ไว้ตรงกลางด้วย เป็นผู้ชายที่ดี จะดูจริงใจกว่ากันเยอะ”