บทที่ 1347 นี่คือสุราเลิศรสที่เจ้าเด็กเฉิงสามคนนั้นหมักที่หลู่โจว

นครฉางอาน หลี่ซื่อหมินกำลังหารือราชการกับเหล่าขุนนางคนสนิทอยู่ภายในตำหนักกานลู่

โดยไม่ทันรู้เนื้อรู้ตัว จู่ๆ ท้องฟ้าก็มืดสลัวลง ทีแรกทุกคนยังนึกว่าเป็นเพราะเมฆครึ้ม ทว่าฟ้ากลับยิ่งมืดดำลงเรื่อยๆ แต่เพียงไม่นานก็ค่อยๆ คืนสู่สภาพปกติ

ชาวบ้านทั้งในและนอกกำแพงเมืองต่างเงยหน้ามองฟ้าด้วยความฉงน ทว่ามองเห็นเพียงเมฆหนาทึบ ไม่อาจสังเกตเห็นความผิดปกติอื่นใดได้