บทที่ 1392 ขุนพลทูฟานซ่างตัวเจี๋ยมิได้ตั้งใจจะเตี๊ยมกับตนเสียหน่อย

หลี่โม่มองดูเฉิงจางสื่อที่กำลังใช้ฝ่ามือใหญ่โบกไม้โบกมือวาดภาพอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง

แม้จะรู้สึกว่าพี่สามเฉิงออกจะลำพองใจเกินไปสักหน่อย แต่ก็ต้องยอมรับว่าสิ่งที่เขาพูดล้วนเป็นความจริง

ระเบิดมือกระติกน้ำสังกะสีพวกนั้น หากยัดใส่ช่องว่างตรงประตูเมืองเจี้ยนชวนสักสองสามลูก ตูมเดียวสนั่นหวั่นไหว…