บทที่ 1417 หากเป็นพ่อแท้ๆ ของอ๋องอู๋ ข้ายังพอจะเกรงใจอยู่บ้างสักส่วนสองส่วน…

เรื่องนี้ย่อมโทษว่าคุณชายสามเฉิงหน้าหนาไม่ได้ สาเหตุหลักเป็นเพราะยามนี้เรื่องที่เขานำทหารเหลาวเข้าลอบตีเมืองเจี้ยนชวนยามวิกาล

รวมถึงเรื่องที่ยังลอยหน้าลอยตาสบายดีท่ามกลางการกระหนาบตีของทัพทูฟานทั้งเหนือใต้ จนท้ายที่สุดบีบให้ซ่างตัวเจี๋ยขุนศึกผู้ห้าวหาญของทูฟานต้องเชือดคอตายนั้น

ถูกคนเผ่าและชาวเหลียววผู้งมงายในเจี้ยนหนานเต้าตอนกลางและตอนใต้เล่าลือกันจนเพี้ยนไปหมดแล้ว