บทที่ 1437 เพราะทั่วทั้งร่างของนาง แทบไม่มีจุดไหนที่เป็นของจริงเลย

สามวันต่อมา เกี้ยวหลังหนึ่งถูกหามตรงเข้ามาในจวนต้าตูตู

จางเจียหลาน สตรีสกุลจางแห่งเหมิงเส่อเจ้าซึ่งนั่งอยู่ภายในเกี้ยว เอียงคอบิดไปมาอย่างไม่ค่อยสบายเนื้อสบายตัวนัก

นางรู้สึกอึดอัดขัดข้องไปทั้งตัว ทว่าพอนึกถึงคำกำชับของเขา และนึกถึงภาพเฉิงจางสื่อผู้มีวิชาชุบชีวิตเป็ดขี้เหร่เป็นหงส์ที่เหงื่อโซมกายช่วยนางแต่งองค์ทรงเครื่องอยู่นานสองนาน