บทที่ 1440 ชายหนุ่มผู้แววตาไร้ประกาย ขอบตาคล้ำจางๆ และหาวหวอดๆ ไม่หยุด

ในเมื่อทหารเหลาวพวกนั้นเป็นเพียงกลุ่มคนไร้ระเบียบ หากออกรบในทุ่งโล่งก็เท่ากับเอาชีวิตไปทิ้ง แต่หากใช้รักษาเมืองก็ยังนับว่ามีประโยชน์อยู่มาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อมีทหารเหลาวหนึ่งพันนายใต้บังคับบัญชาของฟางจวิ้นที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างยาวนานเป็นแบบอย่าง ในที่สุดก็ช่วยให้ขวัญกำลังใจของกองทัพถังแห่งหย่าโจวสงบลงได้

แม้เหล่าแม่ทัพนายกองจะไม่กังวลแล้ว ทว่าหลี่จี้กลับยังไม่อาจวางใจได้ วันๆ เอาแต่กลัดกลุ้มจนดึงเคราเสียบางไปถนัดตา