บทที่ 1457 ทุกคนต่างกางร่มยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางสายฝนโปรยปราย

สรุปก็คือ ทุกคนต่างกัดฟันสู้ ทุ่มเทเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี ฝึกซ้อมกันอย่างเอาเป็นเอาตาย เพื่อหวังว่าจะได้รับสายตาชื่นชมจากองค์ฮ่องเต้แห่งต้าถังผู้ยิ่งใหญ่

ต่อให้เวลาจะล่วงเลยไปสิบปี หรือหลายสิบปี จนพวกเขาแก่ชราลง ก็ยังสามารถบอกเล่าแก่ลูกหลานด้วยความภาคภูมิใจได้

ว่าพวกเขาคือนักรบที่กล้าหาญที่สุดในหมู่ชาวเหลียวแห่งหลู่โจว พวกเขาเคยหลั่งเลือดทำศึกกับศัตรูภายนอกเพื่อต้าถัง