บทที่ 1461 คนตระกูลเฉิง ย่อมต้องสามัคคีเล่นงานคนนอก ไม่ก่อเรื่องในถิ่นตัวเอง

เฉิงชู่ปี้ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา อืม สายตายังพร่ามัวอยู่นิดหน่อย แต่ยังดีที่ไม่เวียนหัวและไม่ปวดศีรษะ

เมื่อวานพอได้เจอหน้าท่านพ่อแท้ๆ อยู่นอกเมือง ก็ทักทายโอ้เอ้รำลึกความหลังกันยกใหญ่ เฉิงชู่ปี้รู้สึกว่าไหล่ทั้งสองข้างแทบจะถูกท่านพ่อตบจนเขียวช้ำไปหมด

ช่วยไม่ได้ ผู้อาวุโสแต่ละคนก็มีวิธีทักทายลูกหลานต่างกันไป