บทที่ 1471 ท่านพ่อแท้ๆ ผู้ปวดใจดั่งมีดกรีดกับลูกสาวผู้หัวใจหวานชื่นดั่งน้ำผึ้ง

สองพ่อลูกหลี่ซื่อหมินและหลี่ยวนมองหน้ากันตาปริบๆ ตะโกนเรียกอยู่หลายรอบก็ไร้การตอบรับ

จากนั้นจึงสั่งให้จ้าวคุนไปเรียก จ้าวคุนต้องกลั้นขำสุดชีวิต พลางแหงนหน้ามองกวาดสายตาสำรวจบนกิ่งก้านอย่างละเอียด ทว่าต้นสนโบราณต้นนี้สูงตระหง่านและรกครึ้มเหลือเกิน

แม้จะเป็นฤดูหนาว แต่ใบสนเขียวชอุ่มก็ยังคงปกคลุมหนาทึบ บดบังจนมองแทบไม่เห็นสิ่งใด