บทที่ 1476 นางกับหลี่หมิงต๋าต่างรู้ดีว่า ผู้ชายบางคนมันก็แค่ขอนไม้ทื่อๆ ท่อนหนึ่ง

หลี่หมิงต๋ากอดตุ๊กตาแพนด้าตัวโตนุ่มนิ่มน่ารักไว้แน่น นั่งเหม่ออยู่หน้าโต๊ะเตี้ย

แสงเงาเบื้องหน้าไหวระริกตามเปลวเทียน ทอดเงาขนตายาวทาบทับลงบนดวงตาสุกสกาว

ตรงหน้านาง หญิงสาวทรวดทรงอวบอิ่มสมส่วนที่แสงตะเกียงขับเน้นรูปร่างให้ดูสะคราญตายิ่งขึ้น กำลังนั่งอยู่หน้าเตาเหล็ก