บทที่ 1481 ผิวปากส่งสัญญาณ ไม่ใช่นักเลงก็เป็นโจร ท่านแม่ทัพใหญ่ทำเช่นนี้จะดีหรือ

จั่งซุนอู๋จี้ชำเลืองมองบุตรชายคนโตผู้ซื่อทึ่อที่มีสีหน้างุนงงเป็นไก่ตาแตก พลางถอนหายใจเบาๆ แล้วยกฝ่ามือใหญ่ตบลงบนบ่าของลูกชายตนเอง

ขณะนั้นเอง ฉู่สุ่ยเหลียงก็สาวเท้าเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว “จ้าวกั๋วกง จ้าวกั๋วกงโปรดรอก่อน…”

เมื่อตามมาถึงตรงหน้าจั่งซุนอู๋จี้ ฉู่สุ่ยเหลียงก็ส่งยิ้มให้จั่งซุนชงก่อน จากนั้นจึงรีบเอ่ยถามจั่งซุนอู๋จี้อย่างร้อนรน