บทที่ 1515 รสนิยมสุดพิเรนทร์ของพวกชายฉกรรจ์สายเถื่อน ก็ต้องเร้าใจสะใจเข้าว่า

หลี่ซื่อหมินได้ยินคำนี้แล้วก็รู้สึกทะแม่งๆ ชอบกล รู้สึกว่าเสด็จพ่อกำลังเหน็บแนมว่าตนกลัวเมียอยู่ชัดๆ

ช่างเถอะ ช่างเถอะ ไม่ถือสากับคนแก่หรอก เขายกจอกสุราขึ้น สูดกลิ่นสุราหอมละมุนนุ่มลึกในจอก แล้วกระดกหมดในอึกเดียว ช่างชื่นใจนัก

สองพ่อลูกนั่งกินกับแกล้มพลางคุยโม้สัพเพเหระ คุยไปคุยมาก็วนมาถึงเรื่องการแต่งงานของฟางคนรองกับเกาหยาง