บทที่ 1533 หมวกแดงแดง ก้านขาวขาว กินเสร็จนอนยาวในโลงด้วยกัน

เฉิงชู่ปี้หน้าดำทะมึน สายตาเหม่อลอยมองฆ้องทองเหลืองอร่ามวาววับใบนั้น

ทันใดนั้น ในหัวก็ผุดทำนองอันคึกคักเบิกบานขึ้นมาเพลงหนึ่ง

ถึงขั้นมีภาพมิวสิกวิดีโอในความทรงจำแวบเข้ามา ชายฉกรรจ์โพกผ้าลายท้องแกะบนหัว ยิ้มร่าหน้าบานเป็นดอกเบญจมาศ