บทที่ 1538 'ความผูกพันอันยากจะตัดใจบนถนนจูเชวี่ย' มันหมายความบ้าอะไรกันเนี่ย

พอกลับมาถึงเรือน เฉิงชู่ปี้ก็เริ่มจรดพู่กันเขียนอย่างขะมักเขม้น แน่นอนว่ามิใช่การนั่งเทียนคิดไปเรื่อย หากแต่กำลังเค้นเอาบทเพลงที่เหมาะกับเสียงแหบเสน่ห์ออกมาจากหัวสมอง

โดยเฉพาะเพลงคลาสสิกอย่าง ‘หิมะแรกแห่งปีเจินกวนที่สิบห้า’ เพลงนี้ต้องงัดออกมาให้ได้

สีหน้าเปี่ยมความกร้านโลก เส้นผมยาวรุงรัง เข้าคู่กับกีตาร์หนึ่งตัว ตบท้ายด้วยเสื้อแจ็กเกตหนังเทียมประดับหมุดทองแดงเต็มตัว เอาห่วงสนตะพายจมูกกับต่างหูให้ด้วยดีไหมนะ? อืม…