บทที่ 1550 ไม่เหมือนพี่ชายทั้งสามที่หน้าหนา จนถูกหักเบี้ยหวัดจนแทบไม่เหลือหน้าแล้ว

“ข้าว่านะพี่ใหญ่เฉิง ท่านหมายความว่ายังไง ข้ากับน้องรองของข้าจะตีกลอง พวกเจ้าสองพี่น้องก็โผล่มาแย่งตีกลองด้วย ไม่ใช่จะไปออกรบเสียหน่อย จะเอากลองอะไรกันนักหนา?”

“ฮะ ข้าว่านะน้องเป่าหลิน แล้วมันทำไมล่ะ พวกเจ้าสองคนพี่น้องรัวได้ แล้วทำไมพวกข้าสองคนพี่น้องจะรัวบ้างไม่ได้?”

เฉิงชู่ปี้กะพริบตาปริบๆ มองดูคู่แฝดตระกูลเฉิงกับคู่แฝดตระกูลอวี้ฉือเริ่มจะจ้องหน้าแยกเขี้ยวใส่กัน